|
اين هم قشنگه. يه سري به اين سايت هم بزنيد. http://www.dashpoemmovie.com?SRC

وضعيت بيماري در ايران
اوّلين مورد ايدز در سال 1366 در يك كودك 6 ساله مبتلا به هموفيلي كه از فاكتورهاي انعقادي آلوده به ويروس ايدز وارداتي از اروپا استفاده مي نموده تشخيص داده شده است و تا 1/10/1382 حدود 6337 نفر، آلوده به HIV شناسائي شده اند ، بطوريكه 6124 مورد آن آلودگي به ويروس ايدز و 213 نفر، مبتلا به ايدز بوده اند ،لازم به ذكر است كه 6/60% آنان از طريق اعتياد تزريقي 2/3% خون و فراورده هاي خونـي، 7% از طريق آميزش، 4/0 درصد از مادر به كودك و نحوه ابتلاء 8/28% آنان مشخص نگرديده است . 5 مورد در سال 1365، 16 مورد در سال 1366 ، 22 مورد در سال 1367 ، 44 مورد در سال 1368 ، 49 مورد در سال 1369 و 62 مورد درسال 1370 ، 47 مورد در سال 1371 و 51 مورد در سال 1372 ، 27 مورد در سال 1373 و 23 مورد در سال 1374 ، 247 مورد در سال 1375، 802 مورد در سال 1376، 364 مورد در سال 1377، 414 مورد در سال 1378 ، 443 مورد در سال 1379، 1369 مورد در سال 1380، 1230 مورد در سال 1381 و 1122 مورد تا اوّل ديماه 1382 گزارش گرديده است. ضمنا 2/95% آنان را افراد مذكّر و 8/4 درصد باقيمانده را افراد مونث، تشكيل مي دهند و اغلب موارد بيماري در گروه سنّي 49ـ15 ساله، رخ داده است و مدارك موجود، حاكي از آنست كه موارد منتقله از طريق اعتياد تزريقي، به سرعت رو به افزايش بوده است. لازم به تاكيد است كه ارقام فوق، موارد ثبت شده در مركز مديريت بيماري ها است و موارد تخميني بوسيله كارشناسان سازمان جهاني بهداشت، در حدود 20000 مورد ميباشد كه 14800 مورد آن بين بالغين مذكر، 5000 مورد در بالغين مونث و 200 مورد در كودكان، رخ داده است.
براساس اطلاعات موثق و تاييد شده اي كه از ندامتگاه هاي تاديبي و مراكز بازپروري كشور، بدست آمده است عده كثيري از ساكنين بعضي از اين مراكز و مخصوصا كرمانشاه و كرمان، از نظر HIV مثبت ميباشند و اين در حاليست كه بعضي از آنان داراي همسر بوده هرچند ماه يكبار به مرخصي ميروند و عده زيادي از آنان داراي جرايم سنگيني نبوده پس از سپري شدن اين دوران به آغوش جامعه باز ميگردند و آنانكه روزي به جرم حمل يا استعمال مكرر مواد مخدّر و يا سرقت، به منظور تهذيب و تاديب به اين مراكز انتقال يافته اند پس از آزادي، بعضي از بيماري هاي مقاربتي نسل جديد، نظير هپاتيت B و C و AIDS و بعضي از بيماري هاي قديمي طغيان كرده نظير سل را نيز با خود به ارمغان مي آورند و چه بسا با اعتياد رفته، نيز باز ميگردند و يا بدون اعتياد، رفته و با اعتياد باز ميگردند و اعتياد استنشاقي آنان به نوع تزريقي تبديل ميشود و اگر امروز هم تلاش نكنيم و بطور جدي و به موقع اقدام ننمائيم فردا بسيار دير است و بر ما آن رود كه بر بعضي از همسايه هاي شمالي و جنوبي و شرقي كشور و بر هندوستان و جنوب شرقي آسيا رفته است.
طبق گزارش UNAIDS در كشور ايران اغلب موارد انتقال HIV در بين معتادان تزريقي كه رقم آنها به 300000-200000 نفر بالغ ميشود و حدود 1% آنان آلوده به ويروس ايدز هستند رخ مي دهد و رفتارهاي پرخطر در اين گروه از شيوع زيادي برخوردار است به طوري كه نيمي از آنان از سرنگ هاي مشترك استفاده مي كنند و بسياري از آنها تماس هاي جنسي خارج از محدوده ازدواج دارند و علاوه بر اينها 10% زندانيان نيز دچار اعتياد تزريقي هستند و بيش از 95% آنان از سرنگ هاي مشترك استفاده كرده شيوع مثبت بودن HIV در سال هاي اخير در بين آنان در حدود 12% بوده است.
وضعيت فعلي AIDS در آسيا
در آسيا انتقال HIV در اواخر دهه 1980 تنها در تعدادي از كشورهاي منطقه، آغاز شده ولي از آن پس به سرعت، منتشر گرديده و اين منطقه كه به مدت چندين سال پس از آغاز جهانگيري ايدز، عملا مصون بنظر مي رسيد سرانجام، آلوده گرديد و همه گيري تا سال 1997 در سراسر منطقه، گسترش يافت. كشورهاي واقع در جنوب شرقي آسيا به استثناء اندونزي، فيليپين و لائوس شديدا آلوده هستند.
موارد تخميني عفونت ناشي از HIV در كشور چين تا اوائل سال 1998 را بالغ بر400000 مورد، ذكر كرده اند و در حال حاضر، دو همه گيري بزرگ در آن كشور، در جريان است . يكي در بين معتادان تزريقي منطقه كوهستاني جنوب غربي آن كشور و ديگري كه اخيرا حادث شده است در بين افراد هتروسكسوئل و بويژه در كرانه هاي دريا در شرق اين كشور كه روسپيگري به علت فقر مردم و فاصله اختلاف طبقاتي پديدار شده است در جريان ميباشد.
در هندوستان، ميزان موارد عفونت، كمتر از 1% كل افراد بالغ جامعه، تخمين زده شده است كه هنوز در مقايسه با نسبت استاندارد بسياري از كشورها در حد پائيني قرار دارد ولي با اين وجود اين رقم، ده برابر كشور چين ميباشد و در حال حاضر، تخمين زده ميشود كه حدود 4 ميليون نفر با آلودگي به ويروس ايدز، در اين كشور، زندگـي مي كننـد.
حساسيت و مقاومت در مقابل بيماري
ميزان مقاومت در مقابل بيماري، مشخص نمي باشد و بنظر ميرسد حساسيت در مقابل آن عموميت داشته باشد. ضمنا به نظر نمي رسد عاملي نظير نژاد افراد، تاثيري بر حساسيت در مقابل عفونت ناشي از HIV يا AIDS داشته باشد و وجود ساير بيماري هاي مقاربتي، بويژه بيماري هاي همراه با اولسراسيون و همچنين عدم ختنه در مردان، ممكن است بر حساسيت در مقابل AIDS بيفزايد. شايان ذكر است كه تاكنون هيچيك از مبتلايان به AIDS بهبود نيافته اند و لذا ميزان ايمني پس از بهبودي، مشخص نمي باشد.
|