|
بدينوسيله به اطلاع مي رساند :بعد از تصادفي که داشتم - ۶ مهر ۸۶- و توانستم با موفقيت عرض اتوبان همت را دوبار با سقف بچرخم ؛ هنوز زنده ام !
راستش مي خواستم عکسي بعنوان يادگاري از ماشين باوفايم بذارم ولي متاسفانه چيزي ازش باقي نمونده و الان در کلانتري گاندي منتظره تکميل رونده است. سقفش با صندلي يکي شده بود.
نمي دونم چه جوري منو از شيشه ماشين کشيدند بيرون. ولي بياد دارم وقتي ماشين به حالت سکون در آمد مردي از من پرسيد : خانوم زنده اي؟!!!
در حال حاضر تا اطلاع ثانوي ۳ ماه طول درمان دارم و گردن و کتفم به شدت درد داره. قابل توجه همکاران محترم: از حلوا خبري نيست !!!! يا به قول زهره از پيتزا خبري نيست!
واقعانمي دونم چرا من زنده ماندم؟ |
